Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2015

music monday #94 (by nick chi)

Ναι #94.
Η #93 λείπει, αλλά και δεν λείπει ακριβώς.
Είναι έτοιμη και κρύβεται στα drafts.
Αλλά ας μην πούμε άλλα για την #93 μιας και δεν έχει έρθει ακόμα η ώρα της.
Η #94 λοιπόν έχει γραφτεί από τον Νικόλα aka Nick Chi aka BFF μου.
Ο Νικόλας έχει φροντίσει να βάλει μέσα σε αυτή την λίστα κομμάτια από αυτά που κάνουν τις ψυχούλες των κοριτσιών να τρεμοπαίζουν, όπως το φως των κεριών στο ελαφρύ το αεράκι.
Μουσική που θα ήθελες να σου αφιερώσει μια δεικτική αντωνυμία. Δηλαδή κάποιος ή κάποια που βρίσκεται μακρυά σου. Και σε αυτή την περίπτωση εννοώ ο "εκείνος" ή η "εκείνη" τέλος πάντων.

                                             


love and light to y'all,
xxx

Κυριακή, 3 Μαΐου 2015

Note to self

Δεν ξέρω τι είναι αυτό που αποκαλείται "κρίση των τριάντα" μα ούτε και πότε εμφανίζεται.
Βαδίζοντας όμως το 28 έτος της ζωής μου είναι πολλά τα βράδια που εμφανίζεται μια επιθυμία απάντησης ερωτημάτων σχετικά με το "μέλλον της ζωής μου" και του που θα πρέπει να κοιτάζω. 
Δεν ξερω επίσης αν όλα αυτά τα ερωτήματα είναι δικά μου ή μέρος μιας κοινωνικής σύμβασης που όλοι κάνουν.
(Το "δεν ξέρω" το τελευταίο διάστημα έχει γίνει η αγαπημένη μου απάντηση. Και αν όχι ακριβώς αγαπημένη, σίγουρα η πιο φυσική)
Μεγαλώνοντας σε μια μικρή νησιωτική επαρχία από γονείς που ερωτεύτηκαν στο σχολείο και που έζησαν το όνειρο του "μαζί για πάντα" η ζωή για μένα έμοιαζε εύκολη και κάπως προδιαγεγραμμένη.
Αφού η φυσική εξέλιξη του προτύπου μου ήταν αυτή, μάλλον έτσι θα ήταν και η δική μου.
Καθώς όμως τα χρόνια πέρασαν, μέσα σε μια συνεχή μετακίνηση από πόλη σε πόλη, από σχέση σε σχέση, και μια κατάληξη στην πρωτεύουσα της κρίσης, τα όρια αυτής της φυσικής εξέλιξης έγιναν θολά και μακρινά.
Σε μια συνεχή εσωτερική πίεση του να ανακαλύψω το μυστήριο της δικής μου ζωής και το άγχος της πιθανής αποτυχίας, τα βράδια έγιναν δύσκολα και ο ύπνος απέκτησε σώμα και βάρος που έπρεπε να σηκώνω κάθε βράδυ.
Το "μέλλον" που πάντα έμοιαζε εκείνο το μαλακό αφράτο μέρος που θα απλώσω το κορμί μου, έγινε σκοτεινό και εχθρικό.
Αυτή η φυσική ορμή που κυλούσε την ρόδα του χρόνου τα προηγούμενα χρόνια κόλλησε σε κάποιο λασπώδες μέρος γυρνώντας την γύρω από τον εαυτό της βίαια και επίμονα.
Βιώνοντας λοιπόν αυτή την παράνοια αποφάσισα να κάνω ένα βήμα πίσω, και να πω στον εικοσιοκτάχρονο εαυτό μου, ότι είναι μάταιο να βασανίζεται με όλα αυτά γιατί η ζωή δεν είναι παιχνίδι ερωτήσεων με σωστές και λάθος απαντήσεις, και πως το μέλλον ειναι ένα μέρος που ποτέ κανείς μας δεν θα φτάσει, καθώς επίσης η αποτύχια είναι ένα μυθικό τέρας που κατασκεύασε η ανθρωπότητα για να τρώει όλο το φαγητό της.
Κι έτσι καθώς αυτό το post φτάνει στο τέλος του ακούω την Sylvia να ψιθυρίζει στο αφτί μου

  "I took a deep breath and listened to the old brag of my heart. I am, I am, I am". 

Μιας και αυτή ήξερε καλύτερα από όλους πως το κυνήγι του τέλειου και του ιδανικού είναι η τυραννία που μας σπάει.
love and light to y'all,
xxx


Δευτέρα, 20 Απριλίου 2015

music monday #92

Υπάρχει κάτι άβολο σε αυτή την music monday, αλλά από αυτά τα άβολα που δεν θέλεις να αλλάξεις.
Όπως οι άβολοι ύπνοι όταν κοιμάστε αγκαλιά που κάπως έχεις μουδιάσει, αλλά δεν θέλεις και να κουνηθεις πολύ για να μην χαλάσεις την αγκαλιά και έτσι καταλήγεις σίγμα τελικό με μυς πιασμένους. 
Κάπως έτσι ετούτη η Δευτέρα. 

                                           


love and light to y'all,
xxx

Δευτέρα, 6 Απριλίου 2015

music monday #91

Καναπές, ραστώνη και Άδολη γης με ένοχη απόλαυση στο περιθώριο της ύπαρξης.


                                           

                         

love and light to y'all

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2015

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΔΙΑΦΕΥΓΕΙ

Υποθέτω πως δεν έχει νόημα να αφήσω μία απολογία ακόμα για τις μέρες που έχουν περάσει, για τις υποσχέσεις που έδωσα και για τα ραντεβού που δεν τήρησα.
Η πόλη έχει ένα τέμπο που με παρασύρει και η δουλειά άλλο ένα που χτυπά παράλληλα και δεν μου αφήνει χώρο για αυτές τις μουσικές που θέλω να ακούω και να μοιράζομαι εδώ.
Κάθε πρωί πηγαίνοντας στην δουλειά ακολουθώ τους ίδιους δρόμους και ψάχνω μουσική για να ακούσω και να προσποιηθώ πως αυτή η πόλη δεν μυρίζει τσίσα και πως είναι δική μου.
Δική μου, γιατί τα τελευταία χρόνια έμεινα αγκαλιά μαζί της και ξέχασα εκείνη την άλλη, την μικρή, του νησιού που με μεγάλωσε αφήνοντας μου σημάδια στα γόνατα.
Δική μου, ελαφρυά και επιφανειακά, γιατί πια οι κτητικές αντωνυμίες έχουν χάσει την σημασία τους.
Δική μου, γιατί αν δεν είναι δική μου, τότε δεν έμεινε καμία πόλη για να λέω έτσι.
Και έτσι οι μουσικές τα τελευταία πρωινά γλιστρούν από τα χέρια μου και χάνονται πριν προλάβω να τις βάλω σε σειρά και σε κουτάκια για να τις ακουμπήσω εδώ.
Μάλλον τελευταία μου λείπει εκείνο το μικρό συνδετικό κάτι, που δεν ξέρω πως λέγεται όυτε πως μοιάζει, μα όσο μου διαφεύγει κάνει τον εαυτό μου να μοιάζει με τον άγνωστο που πρέπει να μοιραστώ μαζί του 5 ορόφους στο ασανσέρ και κάνει τα χέρια μου να ιδρώνουν.
Αφήνω λοιπόν το κομμάτι που περπάτησα μαζί του τελευταία με την ελπίδα ότι αυτό το συνδετικό κάτι θα εμφανιστεί σιωπηλά και ανώδυνα.
love and light to y'all,
xxx

              

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2015

music monday #90

Για αυτή την music monday συναισθηματική μουσική με αυτή την ιδιότητα που περιέγραψε τέλεια ο Hornby εδώ:

"Sentimental music has this great way of taking you back somewhere at the same time that it takes you forward, so you feel nostagic and hopeful all at the same time."

Και έτσι τραγουδώ μαζί με τον Ryan το

"Sailed on a ship of paper, and I sank in the deep of your eyes, I got lost in your graveyard, now i dream on a bed of knives... Pirates never loved the way that I do, you never said enough to keep me next to you, now I hold my poems.. κτλ κτλ"


                                         


love and light to y'all,
xxx

Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015

music monday #89

Αυτή η music monday μάλλον λέγεται έτσι κατ'ευφημισμόν.
Οι μέρες έχουν χάσει τη σημασία τους και αυτό που μας διαφεύγει αφήνει ένα κενό ακάλυπτο. 
Ένα "μη" και ένα "γιατί", μια θάλασσα, ένα "μαζί γιατί έτσι" και αυτά που είναι μπροστά, μα που αφήνεις γιατί δεν ξέρεις το "αλλιως".
Μουσική για να σου χαιδέψει το χέρι με ένα φιλί στο μέτωπο.
enjoy

                                              


love & light to y'all,
xxx