Δευτέρα, 14 Απριλίου 2014

music monday #62

ο dirty beaches ερχεται στο plissken, οι notwist ειχαν ερθει προπερσι εκει, ο tricky ηρθε προχθες, οι junior boys παλι ειχαν ερθει πριν χρονια, ο Anton με την παρεα του ερχεται κατακαλοκαιρο -τι καλα να εφερνε και την Tess Parks, οι εκλογες ερχονται οπως ειχαν ξαναερθει και οπως και θα ξαναερθουν...οι αναμνησεις μπλεκονται με τις προσμονες, οι κιθαρες μπλεκονται με τα μπλιμπλικια και η φλυαρια μου απλα καθυστερησε το σημερινο music monday να βγει στον αερα του Laundry Limbo...αν σου εχει μεινει καθολου καφες εστω και αν εχει κρυωσει πατα play για να σου παιξει ο Galt Mac Dermot ισως το πιο ομορφο κομματι που μπορεις να ακουσεις σημερα...

trif.puretrif


                                           


Δευτέρα, 7 Απριλίου 2014

music monday #61

"every morning now some of the things you love will always be behind you" 
Αυτή ήταν η πρωινή μου σκέψη, (αποδομένη με τα λόγια του Robert Montgomery)
Μπορώ να πω πως κάπως με στεναχώρησε, αλλά μπορεί να φταίει και το χρώμα της σημερινής μέρας που είναι λίγο γκρι.
Αυτό το μίξτειπ λοιπόν έχει τα χρώματα αυτής της μέρας, μαζί με λίγο μπλέ. 
Θα ήθελα να την συνδυάσω και με μία πιο τσιρφουλ νότα, σκεπτόμενη πως το μέλλον πάντα θα μας φέρνει καινούρια πράγματα για να αγαπήσουμε.
Αυτά.
Επίσης το πρώτο κομμάτι είναι από τον Lostinthe των Psychedelic trips to death (και ναι, είναι έλληνας) που τις τελευταίες μέρες έχει παίξει πολύ στο ριπίτ στο σαλόνι μου.

                                              



γλυκοφιλώ,
xxx

Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

music monday #60

Για σήμερα, που η μέρα είναι τόσο φωτεινή και λαμπερή ένα μίξτειπ με τραγούδια που κάποιες μέρες με κάνουν να θέλω να κλάψω, και κάποιες άλλες να χαμογελάσω.
Με τραγούδια που όταν με κάνουν να κλαίω, μου αφήνουν ένα κάψιμο στο μάγουλο και την επιθυμία να ξυστώ, και όταν με κάνουν να χαμογελώ, ανθίζουν μέσα μου λιβάδια.
Enjoy!


                                                  


γλυκοφιλώ,
xxx


Τρίτη, 25 Μαρτίου 2014

"we are still sad and lonely in a world of glass"

Δεν ξέρω αυτό ποιος το είπε, αν το διάβασα, που το διάβασα, και πότε το διάβασα, αλλά σήμερα για κάποιο λόγο υπάρχει στο μυαλό μου.
Είναι από αυτές τις μέρες που μια βαθιά απροσδιόριστη θλίψη πέφτει πάνω σου, σαν να είσαι εσύ αυτός που πρέπει να θρηνήσει για όλες τις απώλειες αυτού του κόσμου.
Ευτυχώς όμως όταν βρίσκομαι στο bell jar, μετά από κάποιες ώρες, ξυπνά η θετική ανιμιστική πλευρά μου, και μου μιλάει για εκείνα τα ωραία ανοιξιάτικα μεσημέρια, κάτω από τον ήλιο, σε ένα μπαλκόνι στην πόλη, που δύο ζευγάρια πόδια (ίσως και άλλα τέσσερα κάπου τριγύρω) απλωμένα στο φως ήταν αρκετά για μία ευτυχία που έφτασε από την κορυφή του κεφαλιού μου ως το μικρό δαχτυλάκι του ποδιού μου.
Και για εκείνα τα καλοκαιρινά μεσημέρια, στο άδειο κέντρο του νησιού που περπατάς μόνος στα σοκάκια, με ένα ζουμερό ροδάκινο στα χέρια, τρώγοντας το τόσο λαίμαργα που τα ζουμιά του τρέχουν στα δάχτυλα σου και από εκεί στάζουν στο πόδι σου, και που επειδή είσαι μόνος σκέφτεσαι πως μπορείς να βγάλεις λίγο τα σανδάλια σου και να περπατήσεις ξυπόλυτος πάνω στις ζεστές πλάκες, γιατί κάνεις δεν θα σε δει, και χαμογελάς συνωμοτικά με τον εαυτό σου.
Και νομίζω πως έτσι έρχομαι στα συγκαλά μου.
Οπότε καταλήγω στο ότι όσο sad και lonely να νιώθουμε, όσο υπάρχουν τα ζουμερά ροδάκινα, τα μπαλκόνια με τα πόδια που νιώθουμε ωραία και ο ήλιος (και τόοοοσα άλλα δλδ, βλέπε ζεστός καφές) αυτή η βαθιά θλίψη έχει κάποια αξία, και είναι ωραία να μας συμβαίνει.
Αυτά.
Και επειδή καικαλά, δεν χάνουμε ποτέ το στυλ μας, να ένα αουτφιτ που μπορείς να το συνδυάσεις με λίγη ανοιξιάτικη ευτυχία.

Untitled #42



Hollister Co button up shirt, €36 / Red pants, €180 / Superga lightweight tennis shoes, €53 / Toms sunglasses, €71

γλυκοφιλώ,
xxx

Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2014

music monday #59

Σήμερα ένα μίξτειπ για σένα και για μένα, που ίσως νιώθουμε λίγο εξαπατημένοι από τον καιρό, μιας και τις προηγούμενες μέρες μας έκανε να πιστέψουμε σε ένα καλοκαίρι που τελικά δεν ήρθε. (και καλώς δεν ήρθε -ακόμα- εδώ που τα λέμε)
Ένα μίξτειπ με κομμάτια που έχω αγαπήσει πολύ, και με λίγα που ακούω συχνά τα βράδια όταν σκέφτομαι κάποιες πολύ ωραίες γενέθλιες ευχές από αγαπημένα πρόσωπα. 
Σιωπηλά και αθόρυβα.

                                              

    

γλυκοφιλώ,
xxx

Κυριακή, 23 Μαρτίου 2014

printemps

Μέρες τόσο φωτεινές σαν και αυτές δεν μπορώ παρά να σκέφτομαι τον Μερσώ (και κατ'επέκταση τον Καμύ).
Ο Μερσώ, αν και τόσο αδιάφορος και τόσο αναποφάσιστος μπροστά στη ζωή, πράττει παρακινούμενος από τον ήλιο, φτάνοντας ακόμα και στον φόνο.
Αν είστε λίγο Καμικοί, θα γνωρίζετε ήδη πόσο σημαντικός είναι ο ήλιος στο έργο του.
Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω κατά πόσο είμαι ο καταλληλότερος άνθρωπος για να πλέκω εγκώμιο στην άνοιξη και στον ήλιο, μιας και είμαι πάντα αυτή που περιμένει στο παράθυρο να δει αν έπεσαν τα φύλλα, και αν επιτέλους έφτασε το φθινόπωρο.
Παρ'όλα αυτά, με τα πρώτα ξεμυτίσματα του ήλιου, νιώθω τις ακτίνες του να χαιδεύουν γλυκά και τρυφερά κάθε κύτταρο μου, κάνοντας με να θέλω να γουργουρίσω από ευχαρίστηση.
(Η εσωτερική σύγκρουση -στο δίλημμα ήλιος ή πορτοκαλί πεσμένα φύλλα, κάθε φορά είναι μεγάλη.)
Οπότε και εγώ μπροστά στο "άπληστο πύρινο φως του" ήλιου φαίνομαι τόσο δα μικρή, γι αυτό θα βάλω μία τελεία σε αυτή την εισαγωγή με ένα άουτφιτ για ωραία κυριακάτικη βόλτα κάτω από τον ήλιο που συνδυάζεται τελεια με τον Ξένο ή με το Καλοκαίρι του Καμύ.

Printemps

Δευτέρα, 17 Μαρτίου 2014

music monday #58

Παντα αναρωτιόμουν πως προέκυψε η λέξη ανοιξη αλλά παντα βαριομουν να το ψαξω..ισως ειναι η ραστώνη που σου προκαλει ο ηλιος μετά το χειμωνα, ισως ειναι που ανθιζουν τα λέλουδα και κελαηδουν τα πουλάκια (διπλής ανάγνωσης) αλλά η βαρεμάρα της ανοιξης δεν συγκρίνεται με αυτή του καλοκαιριού. Μέσα σου εισαι ετοιμος να σκασεις απο τεστοστερόνη και ορμονες αλλά εξω σου δε θες να κανεις τιποτε αλλο εκτός απο το να κάθεσαι και να χαζευεις (διπλής ανάγνωσης δις). Κάπως έτσι και η μπουγάδα της σημερινής Δευτέρας. Δεν ειναι τυχαιο οτι καθυστερησε να βγει. Δεν ηθελε να βγει. Βασικα δεν ηθελε να βγει. Ηθελε απλά να καθεται και να χαζευει. Μεσα της ομως βράζει.

υγ. κατι μου λεει οτι το αγαπημενο Laundry Limbo προσθεσε μερικα λ μετά απο την επίσκεψη στη Σαλονικη το σουκου..χμ?

trif.puretrif